آشنایی با شمارههای کانتینرهای حمل و نقل
اعداد کانتینرهای حمل و نقل یکی از حیاتیترین اجزای تجارت بینالمللی بهشمار میروند. کانتینرها به وسیله شمارههای منحصربهفرد و استانداردهایی که در سطح جهانی پذیرفته شدهاند، شناسایی و ردیابی میشوند. این شمارهها نه تنها برای مدیریت و پیگیری محمولهها مهم هستند، بلکه در بهبود ایمنی و کارآمدی حملونقل نیز نقش اساسی دارند.
استانداردهای جهانی، مانند ISO 6346، به منظور شمارهگذاری دقیق و یکتا برای هر کانتینر طراحی شدهاند. این سیستمهای شمارهگذاری به حملکنندگان و گمرک کمک میکنند تا کانتینرها را به دقت ردیابی کرده و از بروز اشتباهات جلوگیری کنند. در این مقاله به بررسی نحوه شمارهگذاری کانتینرها و سیستمهای مرتبط با آن خواهیم پرداخت.
استانداردهای ISO و کدهای BIC در کانتینرهای حمل و نقل
شمارهگذاری کانتینرها تحت قوانین استاندارد ISO 6346 انجام میشود که یکی از مهمترین استانداردهای جهانی در این زمینه است. این استاندارد شامل مجموعهای از کدها و اعداد است که هر کانتینر را به طور یکتا شناسایی میکند. ساختار شماره کانتینر شامل چهار بخش اصلی است:
- کد مالک یا اپراتور (Owner Code): این کد یک شناسه سهحرفی است که به هر شرکتی که مالک یا اپراتور کانتینر باشد، اختصاص داده میشود. به عنوان مثال، شرکتهای بزرگ حمل و نقل مانند Maersk یا Hapag-Lloyd کدهای منحصربهفرد خود را دارند. این کدها توسط BIC تخصیص داده میشوند و کاملاً جهانی و شناخته شدهاند.
- کد نوع تجهیزات (Equipment Category Identifier): این کد معمولاً یک حرف است که نوع کانتینر یا وسیله حمل و نقل را مشخص میکند. رایجترین کدها عبارتاند از:
U: برای کانتینرهای استاندارد حمل کالا
J: برای تجهیزات مرتبط با کانتینر
Z: برای واگن یا سیستمهای چرخدار - شماره سریال (Serial Number): این بخش شامل شش رقم است که بهصورت اختصاصی به هر کانتینر تعلق دارد. این شماره هیچگاه برای دو کانتینر مختلف یکسان نیست و بهطور معمول توسط شرکت تولیدکننده یا مالک کانتینر تعیین میشود.
- رقم کنترلی (Check Digit): این رقم بهصورت خودکار و با استفاده از فرمولی خاص از مجموع ارقام دیگر شماره کانتینر محاسبه میشود. رقم کنترلی برای اطمینان از صحت شماره وارد شده در سیستمهای ردیابی استفاده میشود. این کار به جلوگیری از خطاهای انسانی در وارد کردن شماره کمک میکند.
کدهای BIC که توسط دفتر بینالمللی کانتینر (BIC) تعریف میشوند، نقش مهمی در شناسایی یکتا و ایمن کانتینرها در سیستم حملونقل بینالمللی ایفا میکنند. این اعداد کانتینرهای حمل و نقل برای هماهنگی بهتر بین شرکتهای حملونقل و اپراتورهای مختلف در سطح جهانی استفاده میشوند.
پلاک CSC و پلاک اطلاعات ترکیبی
پلاک CSC یکی از مهمترین اجزای کانتینرهای حملونقل است. این پلاک که طبق کنوانسیون ایمنی کانتینرها صادر میشود، به کاربران این اطمینان را میدهد که کانتینر از نظر ایمنی و استحکام برای حملونقل دریایی و زمینی مناسب است. پلاک CSC شامل اطلاعاتی همچون تاریخ تولید، ظرفیت تحمل وزن و تاییدیههای ایمنی است.
پلاک اطلاعات ترکیبی شامل مشخصات فنی بیشتری همچون ظرفیت حجمی و سایر جزئیات مورد نیاز برای حملونقل میباشد. این اطلاعات برای اپراتورهای حملونقل و کاربران نهایی اهمیت زیادی دارد، زیرا به انتخاب و استفاده صحیح از کانتینر کمک میکند. از طریق این پلاکها میتوان تمامی اطلاعات فنی مربوط به هر کانتینر را بهدست آورد که به بهبود مدیریت بارگیری و تخلیه کمک میکند.
تجزیه و تحلیل شماره کانتینر
تجزیه و تحلیل اعداد کانتینرهای حمل و نقل به صاحبان محمولهها و شرکتهای حملونقل کمک میکند تا از محتوای دقیق هر کانتینر مطلع شوند. هر کانتینر یک شماره یکتا دارد که از طریق آن میتوان تمامی اطلاعات مربوط به مالکیت، نوع کانتینر و وضعیت محموله را پیگیری کرد.
شرکت دیبا هوا دریا، با سابقهای درخشان در حملونقل دریایی، زمینی و خدمات بار هوایی، با استفاده از این سیستمهای استاندارد و سایر خدمات، با توجه به نوسانات در نحوه ارائه خدمات در بازار هر پروژه را بهصورت منحصربهفرد ارزیابی میکند تا راهحلهایی متناسب با شرایط موجود و نیازهای مشتریان خود ارائه دهد و امکان مدیریت بهتر و ایمنتر محمولههایشان را فراهم میکند.
کدهای ابعاد و نوع کانتینر
علاوه بر شمارههای کانتینرهای حمل و نقل، هر کانتینر دارای کدهای خاصی است که اطلاعاتی درباره ابعاد و نوع کانتینر را نشان میدهد. این کدها معمولاً بهصورت چهار حرف و عدد نمایش داده میشوند و شامل جزئیاتی مانند طول، عرض، ارتفاع و نوع دربها هستند.
برای مثال، کانتینرهای استاندارد 20 فوت یا 40 فوت دارای کدهای مشخصی هستند که ابعاد دقیق آنها را نشان میدهند. این اطلاعات به صاحبان محموله کمک میکند تا کانتینر مناسب را برای بارگیری و ارسال محمولههای خود انتخاب کنند.
- کاراکتر اول (طول کانتینر): نشاندهنده طول کانتینر است.
2: کانتینر 20 فوتی
4: کانتینر 40 فوتی
L: کانتینر 45 فوتی - کاراکتر دوم (ارتفاع و عرض کانتینر): نشاندهنده ارتفاع و عرض کانتینر است.
2: کانتینر با ارتفاع استاندارد (8 فوت و 6 اینچ)
5: کانتینر با ارتفاع بلند (9 فوت و 6 اینچ، معروف به High Cube) - کاراکتر سوم و چهارم (نوع کانتینر): این دو کاراکتر نوع کانتینر را مشخص میکنند، مانند:
G0: کانتینر عمومی (General Purpose) بدون ویژگی خاص
R1: کانتینر یخچالی (Reefer) با واحد برودتی
U1: کانتینر با سقف باز (Open Top)
T1: کانتینر مخزن برای مایعات یا گازها (Tank) - چند نمونه از کدهای پرکاربرد:
22G1: کانتینر 20 فوتی، ارتفاع استاندارد، نوع عمومی.
45R1: کانتینر 40 فوتی، ارتفاع بلند (High Cube)، نوع یخچالی.
42U1: کانتینر 40 فوتی، ارتفاع استاندارد، با سقف باز.
این اعداد کانتینرهای حمل و نقل نقش مهمی در شناسایی کانتینرها و مدیریت دقیقتر محمولهها دارند.
شرکت دیبا با سالها تجربه در حمل و نقل هوایی، دریایی و همچنین حمل بار زمینی، با افتخار همراه مشتریان خود است تا در هر مرحله، راهکارهایی دقیق و متناسب با نیازهای خاص آنان ارائه دهد. در زمینه انتخاب صحیح کانتینر نیز، دیبا با تکیه بر دانش و تخصص خود، با ارزیابی دقیق شرایط و امکانات و با توجه به نوسانات در نحوه ارائه خدمات در بازار، راهکارهایی را به شما ارائه خواهد داد که بیشترین انطباق را با اهداف شما داشته باشد. جهت اطمینان از دریافت سرویس مورد نظر از این مجموعه، لطفاً با تیم دیبا تماس حاصل فرمایید تا از جزئیات خدمات و شرایط بهروز مطلع شوید.
بیشتر بخوانید: حمل دریایی از چین
علامتها و نشانهای عملیاتی دیگر
کانتینرهای حملونقل علاوه بر شمارهگذاری و کدهای شناسایی، دارای علامتها و نشانهای عملیاتی مختلفی هستند که به منظور افزایش ایمنی در فرآیندهای جابجایی، بارگیری و تخلیه استفاده میشوند. برخی از این علامتها شامل هشدارهای مربوط به مواد خطرناک، وزن مجاز و جهت صحیح بارگیری کانتینر هستند.
در ادامه، مهمترین علائم و نشانهای عملیاتی در اعداد کانتینرهای حمل و نقل توضیح داده میشوند:
- وزن ناخالص حداکثر (Maximum Gross Weight): این نشان حداکثر وزنی را نشان میدهد که یک کانتینر با بار میتواند حمل کند.
- وزن خالص (Net Weight یا Payload): وزن خالص یا Payload به وزنی اشاره دارد که پس از کسر وزن خود کانتینر (Tare Weight) از وزن ناخالص به دست میآید. این وزن حداکثر مقدار بار قابلحمل در کانتینر را نشان میدهد.
- وزن کانتینر خالی (Tare Weight): وزن خود کانتینر بدون بار، که معمولاً بین 2000 تا 4000 کیلوگرم است. این وزن برای محاسبه ظرفیت باربری کانتینر از اهمیت ویژهای برخوردار است.
- ظرفیت حجمی حداکثر (Maximum Cargo Volume یا CU. CAP): این نشان حجم قابلبارگذاری در کانتینر را نشان میدهد که معمولاً به متر مکعب (m³) یا فوت مکعب (cu ft) اندازهگیری میشود. این ظرفیت به خصوص برای بارهایی که بر اساس حجم محاسبه میشوند، مهم است.
- علائم ارتفاع (Height Marks): این علائم برای کانتینرهایی که ارتفاعی بیش از 2.6 متر دارند به کار میروند. این نشانها بر روی دو طرف کانتینر و همچنین زیر شماره کانتینر قرار میگیرند و نشاندهندهی ارتفاع ویژه کانتینر هستند.
- پلاک ایمنی CSC) CSC Safety Approval Plate): این پلاک نشاندهنده تاییدیههای ایمنی کانتینر مطابق با استانداردهای کنوانسیون ایمنی کانتینرها (CSC) است. این پلاک حاوی اطلاعاتی نظیر تاریخ ساخت، محل تایید و بار مجاز کانتینر است.
برچسبهای هشدار دهنده برای محمولههای خطرناک: اگر کانتینر حامل مواد خطرناک باشد، برچسبهای هشدار مخصوصی بر روی آن نصب میشود. این برچسبها مطابق با مقررات بینالمللی حمل و نقل مواد خطرناک باید نصب شوند.
این نشانها برای کارگران و اپراتورهای حملونقل اهمیت زیادی دارند، زیرا به آنها کمک میکند تا از بروز خطرات احتمالی جلوگیری کنند و بارها را بهطور ایمن جابجا نمایند.
بیشتر بخوانید: همه چیز درباره فریت بار
نتیجهگیری
اعداد کانتینرهای حمل و نقل و کدهای مرتبط با آنها یکی از مهمترین ابزارها برای مدیریت دقیق و ایمن محمولهها هستند. استانداردهای بینالمللی مانند ISO 6346 و پلاک CSC به شناسایی و ردیابی دقیق کانتینرها کمک میکنند و از بروز خطاهای احتمالی جلوگیری میکنند.
شرکت دیبا هوا دریا با سالها تجربه در حملونقل بینالمللی، افتخار دارد که با ارائه راهکارهای سفارشی و متناسب با نیازهای مشتریان، خدمات خود را با صداقت و شفافیت عرضه کند. ما به دقت شرایط هر پروژه را بررسی کرده و با تحلیل عمیق صنعت و نیازهای شما، بهترین راهحلها را ارائه میدهیم. لطفاً در نظر داشته باشید که ارائه این خدمات ممکن است بسته به عواملی همچون وضعیتهای عملیاتی، شرایط بازار، و سایر متغیرها متفاوت باشد بنابراین، با توجه به نوسانات در نحوه ارائه خدمات در بازار، جهت اطمینان از دریافت سرویس مورد نظر از این مجموعه و اطلاع از جزئیات خدمات و شرایط به روز برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره، خوشحال میشویم با شما در ارتباط باشیم تا شرایط دقیق را بررسی کرده و راهکارهای مناسب را بر اساس نیازهای شما پیشنهاد دهیم.
چالش های لجستیکی همواره یکی از مهمترین دغدغههای فعالان صنعت حملونقل و تجارت جهانی بوده است. در بنادر پرتردد، این چالشها به شکل پیچیدهتری بروز میکنند، زیرا افزایش حجم بار، ترافیک سنگین، قوانین سختگیرانه گمرکی و محدودیتهای زیرساختی، تاثیر مستقیمی بر کارایی زنجیره تامین جهانی دارند. مدیریت بهینه این چالشها میتواند منجر به کاهش هزینههای حملونقل، افزایش سرعت پردازش کالا و بهبود بهرهوری بنادر شود. در دنیای امروز، تجارت بینالمللی وابستگی زیادی به شرکت حمل و نقل دریایی و شرکتهای کارگو دارد که مسئولیت جابجایی کالاها بین کشورهای مختلف را بر عهده دارند. حمل دریایی از چین بهعنوان یکی از مهمترین مسیرهای تجاری جهانی، نمونهای از شبکه پیچیدهای است که تحت تاثیر مشکلات لجستیکی قرار دارد. از این رو، بررسی چالش های لجستیکی و ارائه راهکارهای مناسب برای مدیریت آنها، از اهمیت بالایی برخوردار است.
قوانین حمل و نقل هوایی از عوامل مهم و تأثیرگذار در تجارت بینالمللی است. هر ساله میلیونها تن کالا از طریق خطوط هوایی جابهجا میشوند و شرکتهای کارگو و صادرکنندگان نیاز دارند که به مقررات بینالمللی این حوزه تسلط کافی داشته باشند. عدم آگاهی از قوانین حمل و نقل هوایی میتواند منجر به مشکلات حقوقی، تأخیرهای غیرمنتظره و افزایش هزینههای حملونقل شود. بنابراین، صادر کنندگانی که قصد دارند از خدمات بار هوایی استفاده کنند، باید شناخت دقیقی از این قوانین داشته باشند. با گسترش تجارت جهانی، بسیاری از شرکتها ترجیح میدهند از فریت بار برای ارسال کالاهای خود استفاده کنند. این روش حملونقل سریعتر از سایر روشها مانند حمل دریایی است، اما محدودیتهای قانونی خاص خود را دارد. آیا میدانید که عدم رعایت قوانین حمل و نقل هوایی ممکن است منجر به جریمههای سنگین شود؟ برخی از صادرکنندگان به دلیل نداشتن اطلاعات کافی درباره مقررات گمرکی و استانداردهای بینالمللی با موانع جدی روبهرو میشوند.
تاریخ انتشار: 1403/12/08تفاوت حمل بار هوایی با حمل زمینی یکی از موضوعات کلیدی است که کسبوکارهای بینالمللی، شرکتهای تولیدی و تاجران باید به آن توجه ویژهای داشته باشند. انتخاب روش مناسب برای حملونقل کالا، تأثیر مستقیمی بر هزینهها، سرعت تحویل و امنیت بار دارد. اما آیا همیشه حمل بار هوایی گزینهای بهتر از حمل زمینی است؟ یا در مقابل، آیا هزینههای پایینتر حمل ریلی و جادهای میتواند بر زمان تحویل طولانیتر آن غلبه کند و برای برخی کسبوکارها مزیت بیشتری ایجاد نماید؟ با گسترش تجارت جهانی، انتخاب روش مناسب برای انتقال کالاها به یک تصمیم استراتژیک تبدیل شده است. تفاوت حمل بار هوایی با حمل زمینی نه تنها در هزینهها، بلکه در جنبههایی مانند ایمنی، زمان تحویل و انعطافپذیری نیز به وضوح قابل مشاهده است. برخی کسبوکارها به دلیل سرعت بالای خدمات حمل بار هوایی، آن را ترجیح میدهند، در حالی که دیگران بهخاطر هزینههای پایینتر حمل زمینی یا حمل دریایی مثلا حمل دریایی از چین، این روشها را انتخاب میکنند. در ادامه به تعریف حمل بار هوایی و سپس به تعریف حمل بار زمینی میپردازیم.
لجستیک معکوس (Reverse Logistics) یکی از ارکان کلیدی مدیریت زنجیره تأمین و حملونقل محسوب میشود که بر مدیریت فرآیند بازگشت کالاها از مصرفکننده به تولیدکننده یا مراکز پردازش و بازیافت تمرکز دارد. برخلاف فرآیندهای سنتی لجستیک که بیشتر بر تحویل محصولات به مشتریان تأکید دارند، لجستیک معکوس به مدیریت جریان کالا در جهت عکس، از نقطه مصرف به مراکز توزیع، انبارداری یا پردازش مجدد اختصاص دارد. این فرآیند شامل جمعآوری کالاهای مرجوعی، بازرسی، تعمیر، بازسازی، بازیافت و توزیع مجدد است. اهمیت لجستیک معکوس بهویژه با گسترش تجارت الکترونیک و افزایش تقاضای مشتریان برای امکان بازگرداندن آسان کالاها دو چندان شده است. در حالی که بسیاری از شرکتها تمرکز خود را بر لجستیک مستقیم و ارسال کالا از تولیدکننده به مصرفکننده قرار دادهاند، اما مدیریت کارآمد بازگشت کالاها، تعمیر و استفاده مجدد از محصولات نه تنها به کاهش هزینههای عملیاتی کمک میکند، بلکه باعث افزایش بهرهوری، کاهش ضایعات و بهینهسازی زنجیره تأمین نیز میشود. در این مقاله، به بررسی جامع مفهوم لجستیک معکوس، چالشهای موجود در آن، راهکارهای بهینهسازی فرآیند بازگشت کالا و نقش آن در بهبود عملیات حملونقل خواهیم پرداخت. همچنین، تأثیر این فرآیند بر باربری دریایی، فریت بار و شرکتهای کارگو را مورد بررسی قرار خواهیم داد.